Muzeum II Wojny Światowej

W czasie największego konfliktu w dziejach najbardziej ucierpiała ludność cywilna, a całe narody doświadczyły ogromu tragedii na niespotykaną dotąd skalę. Żadne muzeum w Europie nie oddaje w sposób tak kompleksowy przebiegu II wojny, ze szczególnym uwzględnieniem ludzkich losów w tamtych latach. Wnętrza oraz wystawy Muzeum II Wojny Światowej stanowią pomnik, który w unikalny sposób ma utrwalać w pamięci zwiedzających to, co po ponad 70 latach wydaje się jeszcze świeże i aktualne, a w kolejnych dziesięcioleciach może być pewnym śladem w historii.

Trzy główne bloki narracyjne: „Droga do wojny”, „Groza wojny” i „Długi cień wojny” budują rozległą ekspozycję, pokazującą wojenne losy Polski w kontekście doświadczeń europejskich i światowych. Jedna z największych na świecie wystaw historycznych w obszerny sposób przedstawia rzeczywistość II Wojny Światowej. Wystawę podzielono na 18 działów tematycznych. Każdy z nich ukazuje inny fragment wojennych lat. 240 stanowisk multimedialnych, w ramach, których można oglądać archiwalne zdjęcia i filmy oraz interaktywne mapy, na przykład ze zmianami państwowych granic, dają możliwość obcowania z ówczesnymi wydarzeniami tak, jakby było się faktycznym ich uczestnikiem.

ARCHITEKTURA

PROJEKT BUDYNKU: PRACOWNIA ARCHITEKTONICZNA KWADRAT: BAZYLI DOMSTA, JACEK DROSZCZ, BIGNIEW KOWALEWSKI, ANDRZEJ KWIECIŃSKI
PROJEKT: 2009 | REALIZACJA: 2012 – 2016
PROJEKT EKSPOZYCJI: TEMPORA, NEW AMSTERDAM
KOSZT REALIZACJI: 380 MLN ZŁOTYCH

 Milczący symbol na mapie Gdańska.

26 tys. m2 kryje trzy obszary tematycznie powiązane z przeszłością, teraźniejszością i przyszłością – całość to sześć kondygnacji podziemnych i osiem naziemnych. Podziemia, będące zarazem pierwszą częścią ekspozycji, opowiadają o dramacie wojny; plac wokół obiektu nawiązuje do teraźniejszości, płynnie przechodząc w przeszłość, którą symbolizować ma pochyła wieża. Jednym z powodów dla których wystawa została przeniesiona pod ziemię jest chęć wyciszenia widza, przeprowadzenia go przez pewien proces przemiany przygotowujący go do zwiedzenia ekspozycji. “Koncepcja architektoniczna zakłada, iż całe zło wojny ukryte jest pod ziemią, a „światełko” nadziei dostaje się do środka szczeliną biegnącą wzdłuż placu. Właśnie ta szczelina jest osią kompozycyjną całego założenia ulokowania wystawy głównej. Stanowi ona połączenie wnętrza budynku ze światem zewnętrznym. Całości zagospodarowania terenu dopełnia plac otaczający budynek muzeum, będący miejscem wydarzeń plenerowych i wypoczynku” – opowiadają projektanci budynku ze Studia Architektonicznego „Kwadrat”.

Bardzo nietypowa jest fasada budynku, wykonana z użyciem asymetrycznie ułożonych płyt. Jako okładzinę budynku zastosowano unikalny beton barwiony na czerwono: kolor nawiązuje do popularnej w gdańskiej architekturze cegły. Bryła – pochylony graniastosłup – nasuwa różnorodne skojarzenia, niejednokrotnie budzi emocje i refleksje. Jednym przypominać będzie pocisk lub uszkodzony budynek, u innych pojawią się konotacje z płonącym zniczem czy przeszkodą. Abstrakcyjna forma bezpośrednio nie nawiązuje do żadnego znanego kształtu, pozostawiając pole do popisu dla wyobraźni i domysłów. Projektantom bardzo zależało, aby gmach swoim wyglądem niósł przekaz, stanowił swego rodzaju znak w przestrzeni kojarzony z tematyką muzeum. Swój pomysł, aby bryła muzeum była swego rodzaju dominantą w przestrzeni miasta opisują następująco: „Wieża jest symbolem przyszłości – otwiera się w kierunku Nowego Miasta w Gdańsku. Po trudach zwiedzania, mamy okazję zobaczyć panoramę odbudowanego miasta. Chcieliśmy stworzyć coś uniwersalnego. Podobnie działo się w przeszłości – przestrzeń miast została znaczona takimi dominantami – dawniej były to wieże kościołów. My postawiliśmy współczesną wieżę. Jako jedyni, spośród 130 zgłoszonych prac konkursowych, wpadliśmy na taki pomysł. Warto również wspomnieć o placu, który powstał przed wejściem do muzeum. Stworzyliśmy przestrzeń, w której możemy się umawiać, spotykać, ma to ogromne znaczenie miastotwórcze.”.

Projekt został doceniony w konkursie Property Design Awards 2018 – nominowacje w kategorii “Design Wnętrza: Obiekt publiczny” i kategorii: “Bryła: Obiekt publiczny”.

JUŻ TERAZ MOŻESZ PRZECZYTAĆ NA BLOGU RELACJĘ Z NASZEJ WIZYTY!

Europejskie Centrum Solidarności

Słowo „Solidarność” prawdopodobnie każdemu Polakowi znającemu historię współczesną kojarzy się z walką o wolność słowa, demokrację i obronę praw…

Bogate dziedzictwo Solidarności stoi otworem dla przybyszów z kraju oraz świata w Europejskim Centrum Solidarności – obiekcie, który kreuje polską tożsamość na arenie europejskiej! Centrum jest nowoczesną instytucją wykorzystującą narzędzia multimedialne, aby w jak najatrakcyjniejszy i najwiarygodniejszy sposób szerzyć ideały ruchu Solidarności takie, jak demokracja czy kultura dialogu. Instytucja pragnie za pośrednictwem starannie przygotowanej ekspozycji zachować w pamięci największe obywatelskie zwycięstwo narodu, jako pokojowej europejskiej rewolucji, będącej jednocześnie źródłem inspiracji dla ludzi nie żyjących w społeczeństwach otwartych i demokratycznych.

W Europejskim Centrum Solidarności na gości czeka jedna, obszerna stała wystawa w całości poświęcona tematyce związkowi Solidarności oraz ruchom opozycyjnym za pośrednictwem, których doszło do rewolucji ustrojowej w Europie Środkowo-Wschodniej. Podzielona jest na 2 piętra łącznie proponując 7 sal tematycznych. Poza ekspozycją stałą, obiekt oferuje również wystawy czasowe. Warto dodać, iż ECS jest ponadto ośrodkiem edukacyjnym i badawczo-naukowym z własnym archiwum, biblioteką i mediateką, a także przestrzenią publiczną, jako miejsca spotkań obywateli.

ARCHITEKTURA

PROJEKT BUDYNKU: PPW FORT SP. Z O.O. / WOJCIECH TARGOWSKI
WSPÓŁPRACA: DANUTA DĘBOWSKA, PIOTR MAZUR, ANTONI TARASZKIEWICZ, PAWEŁ CZARZASTY, EWA BARANOWSKA-BARENDT, MICHAŁ BYCZKOWSKI, ROKSANA CZARTOPOLSKA-BĘTLEJEWSKA, MICHAŁ GRABOWSKI, AGNIESZKA GRUDA, KALINA JUCHNEVIC, NATALIA LANDOWSKA, RENATA ŁOWIN, MAŁGORZATA SKRZYPEK-ŁACHIŃSKA, EWA STANISZEWSKA, JAKUB SZYCH, KAROLINA TARASZKIEWICZ, MATEUSZ TARGOWSKI, AGNIESZKA WALULIK, MAŁGORZATA ZBOIŃSKA
PROJEKT: 2007 – 2009 | REALIZACJA: 2014
PROJEKT EKSPOZYCJI: QUMAK
KOSZT REALIZACJI: 229,1 MLN ZŁ, W TYM DOFINANSOWANIE Z UE: 113 MLN ZŁ

Stocznia w nowej odsłonie.

Ogromny budynek ECS z oddali przypomina kadłub statku, dzięki czemu formą nawiązuje do swojej pierwotnej, przemysłowej funkcji. W konkursie na projekt obiektu brało udział 58 pracowni z całego świata. Wygrała gdańska pracownia Fort, która zaproponowała koncepcję stanowiącą nie tylko „opakowanie” dla liczącej  3000m2 ekspozycji, ale także stanowiącą sam w sobie eksponat i znak rozpoznawczy placówki. Członkowie jury tak uzasadniali swój wybór: “Ta praca najlepiej oddaje siłę i ducha Solidarności oraz przemysłowy charakter stoczni”.

Zastosowanie na szeroką skalę rdzawej stali kortenowskiej, pochylenie ścian, otwarta przestrzeń, stalowe ściany, a także liczne przeszklenia i specyficzne zastosowanie żaluzji od razu przywodzi obserwatorom na myśl konstrukcję statku. “Wykorzystanie [stali kortenowskiej] jest zgodne z założeniem estetycznym i symbolicznym projektu ECS. Cor-ten ma tu nawiązywać do krajobrazu stoczni, która sąsiaduje z budynkiem ECS-u. Przecież jej surowy, industrialny teren, kiedyś cały był usłany podobnymi, rdzewiejącymi blachami. Sięgając nieco głębiej, taki właśnie materiał to nawiązanie do prostoty i surowości idei Solidarności, która wywodzi się właśnie z tego stoczniowego pejzażu”. – wspomina Wojciech Targowski, główny architekt ECS. Istotnym elementem całości jest także woda, która od strony Placu Solidarności i pomnika Poległych Stoczniowców otacza bryłę. Ponadto plac przed ECS podzielony jest przez kanały, spływającą wodę można też odnaleźć na ścianach zagłębionego w ziemi korytarza, który prowadzi do jednego z wejść.

Industrialny charakter został utrzymany także wewnątrz obiektu: zwiedzający mogą natrafić na ciężkie, stalowe drzwi, metalowe siatki, a także rdzawe mostki i łączniki komunikacyjne, które prowadzą widza w rejon przeszklonych szczelin, dzięki którym możliwe jest oglądanie bryły ECS z różnych kątów i wysokości. Przełamaniem chłodnej, stoczniowej konwencji jest przestrzeń holu wejściowego, stanowiąca zielony skwer wypełniony przez rośliny, drzewa, trawniki oraz małą architekturę.

Miasto Gdańsk uhonorowało ECS nagrodą specjalną dla najciekawsze realizacji architektonicznej, jaka powstała w Gdańsku w latach 2011-2015.

JUŻ TERAZ MOŻESZ PRZECZYTAĆ NA BLOGU RELACJĘ Z NASZEJ WIZYTY!

 

Hevelianum

Poznaj fascynujący świat nauki! Tutaj każdy może być naukowcem, a do eksperymentowania i odkrywania wystarczy odrobina chęci… Ponadto Hevelianum to jedyny w Polsce i jeden z nielicznych w Europie przypadków zaadaptowania dawnych obiektów inżynierii wojskowej na rzecz działalności edukacyjnej i muzealnej. Z gdańskiego centrum nauki z pewnością byłby dumny nawet sam Jan Heweliusz!

Odrestaurowany kompleks Góry Gradowej skrywa interaktywne wystawy o tematyce związanej z astronomią, fizyką, przyrodą, matematyką i historią. Poznasz tu naukowe zagadnienia poprzez zabawę i samodzielnie wykonywane doświadczenia – każdy, niezależnie od wieku, znajdzie dla siebie coś atrakcyjnego! Wybierz się w podróż na wystawie „Dookoła świata”, ujrzyj południowoamerykańską amazońską puszczę albo antarktyczną zorzę polarną. Przenieś się do przeszłości na wystawie historycznej „Wehikuł czasu – zabawy z historią”, poczuj niemalże swąd palącego się czarnego prochu i poznaj historię Fortu Góry Gradowej, w którym znajduje się centrum. Mało? Na wystawie „Z energią!” poznasz tajniki wytwarzania energii, a nawet wytworzysz ją sam. Na „Łamigłówce” rozwiążesz matematyczne zagadki. Na najmłodszych czeka wspaniała zabawa w Laboratorium Pana Kleksa. W Hevelianum nie zaznasz  ani krzty nudy!

PRZECZYTAJ NA BLOGU O NASZEJ WIZYCIE W LABORATORIUM PANA KLEKSA! 

I Z HEVELIANUM.

Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia

Po latach komunizmu, kiedy to wszechobecna była cenzura, artyści w końcu mogli ukazać swoje dzieła bez kontroli organów państwowych. Właśnie, dlatego powstało Centrum Sztuk Współczesnych „Łaźnia”, gdzie swe prace prezentują współcześni twórcy. Ale to nie tylko wystawy.

Głównym celem Centrum Sztuk Współczesnych jest prezentacja oraz propagowanie wartości sztuki współczesnej oraz edukacja polegająca na przygotowywaniu wystaw, wymian artystycznych, warsztatów, konferencji naukowych, wykładów czy pokazów filmowych.

Obecnie na Centrum składają się dwa budynki: CSW „Łaźnia” i CSW „Łaźnia 2”. W pierwszym budynku prowadzone są wystawy dzieł sztuki, organizowane są koncerty czy panele dyskusyjne. Drugi budynek otwarty został w 2012 roku i swój program dedykuje przede wszystkim dzieciom i młodzieży. Celem utworzenia budynku jest edukacja artystyczna przy użyciu nowych narzędzi multimedialnych.